ΚΡΗΤΗ

Η Κρήτη είναι από τις αρχαιότερες περιοχές αμπελοκαλλιέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στα μινωικά ανάκτορα  (3η–2η χιλιετία π.Χ.) έφεραν στο φως μεγάλους πίθους, αγγεία και υπολείμματα που δείχνουν παραγωγή, αποθήκευση και διακίνηση κρασιού. Στερεά και χημικά ίχνη και σπόροι σταφυλιών επιβεβαιώνουν την οινοπαραγωγή.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο κατά τη μεταπολεμική περίοδο η παραγωγή κρασιού στράφηκε σε μεγάλη κλίμακα, συνεταιριστική δομή και σε φθηνότερα, όγκο-προσανατολισμένα κρασιά και αποστάγματα (π.χ. ρακή/τσικουδιά). Πολλά αμπέλια δημιουργήθηκαν για όγκο, αδιαφορώντας εντελώς για την ποιότητα.

Σκέψου πως πριν 20-25 περίπου χρόνια το να βρει κανείς ποιοτικό κρητικό κρασί ήταν σαν να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα. Δυστυχώς η παλαιότερη περιοχή παραγωγής κρασιών στον κόσμο ήταν έρμαιο της τραγικής αντίληψης : «Όσο περισσότερο τόσο καλύτερα». Ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει, με τους απογόνους των παλαιών οινοποιών να αντιλαμβάνονται το χρυσάφι που κρύβει ο κρητικός αμπελώνας και να βάζουν γερά θεμέλια προκειμένου το κρασί της Κρήτης να βρει τη θέση που του αξίζει.

Η ραγδαία αναβάθμιση στην ποιότητα του κρητικού κρασιού τα τελευταία χρόνια στηρίχθηκε στην αναβίωση ντόπιων ποικιλιών, στην καλύτερη οινοποίηση και στις επενδύσεις στους αμπελώνες και οινική τεχνολογία. Το νησί προσφέρει μεγάλο εύρος terroir: πεδινές ζώνες, ορεινές πλαγιές, θαλάσσιες εκθέσεις και διαφορετικά εδάφη (ασβεστολιθικά, πετρώδη, αλλουβιακά), οπότε υπάρχουν πολλές τοπογραφικές και κλιματικές διαφοροποιήσεις.                           

 Ποικιλίες:

Αιχμή του δόρατος των τοπικών ποικιλιών αποτελούν το Βιδιανό στις λευκές και το Λιάτικο στις ερυθρές. Άλλες γηγενείς ποικιλίες: Βηλάνα, Δαφνί, Πλυτό, Θραψαθήρι, Μανδηλαριά, Κοτσιφάλι