Εφόσον έχεις ήδη ανακαλύψει το μαγικό κόσμο του κρασιού και τον έχεις ερωτευτεί (δεν θα μπορούσες να κάνεις και αλλιώς) , αργά ή γρήγορα θα έρθεις σε επαφή με κάποιους οινόφιλους που λένε πράγματα που δεν θα έπρεπε. Τα πράγματα αυτά αφορούν είτε τις προσωπικές τους πεποιθήσεις για το κρασί , είτε την αντιμετώπιση ανθρώπων που έχουν μεν γοητευτεί αλλά ακόμα δε γνωρίζουν πολλά σχετικά με το κρασί .
Παραθέτουμε λοιπόν τι δεν πρέπει ποτέ να πείς σαν οινόφιλος που σέβεται τον εαυτό του και πολύ περισσότερο τους άλλους!
- «Πίνω μόνο…»
Τίποτα δεν μπορεί να πάει καλά σε μια οινική συζήτηση όταν ξεκινάει με μια τέτοια φράση. Περίπου 1500 αναγνωρισμένες ποικιλίες σταφυλιών και χιλιάδες μοναδικά terroir είναι διασκορπισμένα σε όλο τον πλανήτη. Δεν έχει κανένα νόημα κάποιος να περιοριστεί σε μια μόνο ποικιλία ή σε κάποιον συγκεκριμένο παραγωγό.
- «Στην πραγματικότητα, προφέρεται…»
Το να προσφέρεις σωστά το Gewürztraminer ή το Trockenbeerenauslese είναι πολύ ωραίο. Αλλά ξέρετε τι είναι ακόμα πιο ωραίο ; Να μην δυσκολεύουμε τους ανθρώπους αν το προφέρουν λάθος! Κανείς δε μπορεί να τα προφέρει σωστά με την πρώτη.
- «Τα λευκά κρασιά δεν παλαιώνουν».
Συμφωνούμε απόλυτα πως το μεγαλύτερο μέρος των παραγόμενων κρασιών (λευκών και ερυθρών όμως) δεν προορίζονται για παλαίωση. Ίσως όμως είναι καιρός να δοκιμάσεις το Δέκα του κτήματος Οινογένεσσις , το Ασύρτικο και τη Σητεία του Οικονόμου και φυσικά Σαντορίνες παλαιών εσοδειών. Είμαστε σίγουροι ότι θα ανοίξεις ακόμα μια νέα πόρτα στον δαιδαλώδη λαβύρινθο του κρασιού.
- «Ε, όχι και να πιω κρασί με βιδωτό καπάκι»
Τα κρασιά της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας έχουν σχεδόν αποκλειστικά πώμα με βιδωτό καπάκι και πίστεψέ με όταν λέω πως αν δεν τα έχεις δοκιμάσει, χάνεις έναν ολόκληρο κόσμο από μαγικές αποκαλύψεις. Επιπλέον και κάποια από τα καλύτερα ελληνικά λευκά (βλέπε Viognier Eclectique, Dum Vinum Sperum) έχουν επίσης τέτοια πώματα. Μη ξεχνάς επίσης, πως τα βιδωτά καπάκια έχουν δείξει ότι τα κρασιά παλαιώνουν μια χαρά (στην πραγματικότητα, δεν χρειάζεται καν να αποθηκεύσετε το μπουκάλι στο πλάι). Γιατί λοιπόν κάποιος θα επέμενε να μην τα δοκιμάσει?
- «Γλυκά και ημίγλυκα κρασιά; Μα αυτά δεν είναι κρασιά!»
Σκέψου ότι τα περισσότερα κρασιά που φέρνουν τους ανθρώπους σε επαφή με το δαιδαλώδη λαβύρινθο(που λέγαμε νωρίτερα) είναι ημίγλυκα ή γλυκά. Παρακαλώ λοιπόν λίγο σεβασμό για τα κρασιά που ενισχύουν και διευρύνουν τον υπέροχο οινικό μας κόσμο. Άσε που ετικέτες όπως το Vinsanto, τα Sauternes,το Τokaji ή τα Port συγκαταλέγονται στα πιο περίπλοκα και σεβαστά κρασιά του κόσμου.
- «Ποτέ δεν συνδυάζεις κόκκινο κρασί με ψάρι».
Τόνος, σολομός και ξιφίας στη σχάρα, ψάρια μαγειρεμένα με κόκκινη σάλτσα, παέγια με θαλασσινά είναι πιάτα που μπορούμε να απολαύσουμε με ένα ελαφρύ μη τανικό ερυθρό κρασί. Ιδανικές ποικιλίες για αυτή τη δουλειά είναι το Pinot Noir, το Αγιωργίτικο, το Λιάτικο, η Μαυροδάφνη….
Θυμήσου ότι πολύ σημαντικά στοιχεία για οποιονδήποτε συνδυασμό είναι το είδος του βασικού στοιχείου του πιάτου, ο τρόπος μαγειρέματος ,η ποικιλία του σταφυλιού και ο τρόπος οινοποίησης.
- «Ένα είναι το κρασί: το κόκκινο».
Με τον τρόπο της κάθε κατηγορία κρασιού μπορεί να είναι υπέροχη. Μην παρασύρεσαι από την λατρεία σου για τα ερυθρά και χάνεις την ευκαιρία να μαγευτείς από την ορυκτότητα των Riesling , την εκρηκτική οξύτητα των Chablis, την αρμύρα της Σαντορίνης και την πολυπλοκότητα των Vinsanto και των Sauternes.
- «Έχει γεύση πρωινής ομίχλης»
Να πατάμε και λίγο φρένο,έτσι? Είναι εξαιρετικό να θυμάσαι αισθήσεις και συναισθήματα που σου προκάλεσε το κάθε κρασί αλλά είναι πολύ σημαντικό να ταξινομείς τις εμπειρίες σου σε κάτι που μπορεί να ποσοτικοποιηθεί, δηλαδή σε πραγματικές γεύσεις. Το κρασί εξακολουθεί να είναι προϊόν και το καθένα έχει μια συγκεκριμένη γεύση που μπορεί (λιγότερο ή περισσότερο) να οριστεί.
